11/17/11

Confused inside, uncertain true.
At times like these, I’m but a fool
Lost his way and with no clue
I get so pissed and lose my cool.

Because you’re yes and then you’re no.
But, which was do we really go?
Here we are, gon’ back and fro
Yet why can’t I just leave you so?
Crazy like never before>
But there’s nothing I could do
Got me thinking more and more
>And now I’m falling fast for you.

Advertisement

Prom Night Part 1

It was Thursday night. Everyone was having prepared to have a blast, and it was the last party of the year for the graduating class. The ladies were either in flowing gowns or sexy cocktail dresses, while the men were in their flashy coat, slacks and tie. The reception area was set, with each table romantically lit with candlelight. Caterers were running around, fixing the evening’s buffet, and the lights and sounds were all ready for tonight’s big event.

A teacher signals the students to start falling in line, so that they may stay with their procession partners, as the activity was about to start.Two weeks ago, the Seniors were paired up with their Junior counterparts, practiced Minuet and Cotillon, and how to enter the big dancing hall. The guys were given roses to bestow to their loving dance partners, and the girls were pinned with their corsages.

While most of the students have fallen in line, others still, prepare for the event. Two guys were still fixing their coats and tie in the comfort room.

‘What do you think? Is it okay on me?’

“I’m not really sure. Just go with the blue one, Paul. It matches your tuxedo quite well.’

‘You sure with that? Ugh. I don’t wanna mess up tonight. I’ve been practicing the dance steps for later, and I think I might screw up!’

“Don’t worry too much, will ‘ya? I’m sure you’ll do just fine! ‘

And with a pat on his shoulder, he pushes him out of the CR and to fall in line at the gym.

‘Thanks James. I knew I could count on you when it comes to stuff like this! But, aren’t you coming with me yet?  You’ll be late if you don’t get there soon!’

‘And risk having us seen coming out of the bathroom together? You know how they are here. Haha! You go ahead. Two minutes.’

‘Aw geez. Well, okay. See you later!” And Paul went out, to catch up for the procession.

Now he’s left there standing alone.

Just like Paul, he does have the good looks too. He has the chinky eyes, the average-built body, the balladeer, and the all-around acads guy. He’s won awards in and out of the school. but tonight will not be his night. In fact, he dreads this night.

For his last dance, will never be his.

Hiram Part 2

 

Hindi rin nagtagal, ay nagsawa din ako sa panandaliang aliw na binibigay ng pakikipagtalik ko sa ibang lalaki. Hindi ko na rin madalas samahan ang mga kaibigan na kasama ko noon na magparty kapag Biyernes. Nang tumagal, nabalitaan ko na lang na finorced-leave ng boss namin ang isa sa mga kasama ko noon. Haka-haka noon ng mga kaopisina namin, ito daw ay dahil sa balitang HIV-positive si Jerry. Ngayon, hindi na rin mapakali ang ibang mga kasama naming sina Melvin at Warren na baka sila rin, ay mag positive na sa AIDS.

‘Bakit hindi ka na rin magpacheck, ano ba naman iyung magpaWestern Blot test ka? Parang sigurado kang negative ka sa AIDS, Alex?’ sabi ni Melvin sa akin habang nasa canteen kami.

‘Ano ba? Talagang ipinalalangdakan mo ba dito sa loob ng canteen, ha?  Imposible naman na magkaroon ako ng AIDS. Nagcocondom naman ako. At saka panay ang inom ko ng vitamins para hindi ako manghina.’ sagot ko sa kasamahan ko.

‘Pero Alex, hindi ka rin nakasisigurado. Miminsan ka lang nga ata nagta-top eh. Nagcocondom ka nga, pero paano ang kasama mo? ‘ sabat ni Warren.

Natahimik ako sa sinabi niya. Oo, madalas nga sa mga nakasiping ko, hindi nagcocondom. Gulung-gulo ako. Puro sabi-sabi lang ang nagiging impormasyon ko tungkol sa sakit na HIV. Hindi ko pa, kahit kalian naitanong sa doktor ko ang tungkol dito.

Dumaan ang dalawa pang linggo, at unti-unti akong namamayat, at madalas akong manghina. Iniisip ko, siguro’y dulot lang ito ng stress ko sa trabaho. Pero, nang palagi na akong nilalagnat, nagsimula na akong mabahala.  Pinuntahan ko ang pinsan kong doktor, si Dra. Jorge. Alam ko, na mas nakahihiya na sa mismong kamag-anak ko pa ako lalapit ng tulong, at ito pa ay tungkol sa AIDS. Sa kanya ko lubusan na nalaman ang tungkol sa sakit.

‘Alex, ang HIV infection ay idinudulot ng Human Immunodeficiency Virus.  Ang ginagawa ng virus na ito, ay paunti-unti nitong sinisira ang Immune System ng tao. Nakukuha ang sakit na ito, sa unsafe sex, kapag nakikigamit ka ng needles ng iba, lalo na kapag blood transfusion, o kaya nama’y naipapasa ng isang infected na ina, sa kanyang baby.’

‘Gianne, paano ko naman malalaman kung meron akong AIDS?’

‘Madalas, sa unang tatlong buwan ng exposure, nakikitaan na ng symptoms ang isang HIV patient. Pwedeng pagkaunti ng kinakain, pananakit madalas ng ulo, pagkapayat, madalas na nilalagnat, at rashes ang ilan sa mga pwedeng symptoms nito. Alex, nakapagba HIV Elisa/ Western Blot test ka na ba?

‘Hindi pa. Kailangan ko pa ba talaga ng test na ‘yon? Eh hindi naman ako nagkakasakit pa talaga!’

‘Alex, hindi ka rin makasisigurado. Hindi pare-parehas ang paglabas ng senyales ng sakit na ito. Pero, dahil matagal ka na rin nag stop sa unsafe sex, at saka lagpas na rin ito sa ‘window-period’ ng sakit mo. Dapat talaga magpacheck ka na rin.’

Shet. Talagang shet. ‘Ayokong malaman ng mga kamag-anak ko ang tungkol sa sasapitin ko. Paano kung talagang mag-HIV positive ako? Ano na lang ang ihaharap ko sa mga tao?’ Iyan lang naman ang iilan sa mga magugulo at nakawiwindang na tanong na marahil ay ang HIV test lang ang makasasagot. Sa totoo lang, napadasal ako dahil dito. Hindi pa rin ako makaimik nang lumabas ako ng clinic ni Dra. Jorge.

Noon lamang ako naiyak sa pagtulog ko.

Kinaumagahan, pumunta ako sa Health Center upang magpa HIV screening.  Unang ginawa sa akin ang HIV-Elisa test. Okay na sana nang sabihin ng health worker ang procedure. ‘Kapag ho nag-positive kayo sa Elisa test, icoconfirm po natin ito gamit ang Western Blot test. Sasabihan na lang po kayo kung sakali na kakailanganin niyo pa po magpa second screening.’

Nang matapos ang Elisa test, nangyari ang hindi ko inaasahan.

Nag-positive ako sa Elisa test, at pinauulit ako para sa pangalawa.

At katulad ng unang lumabas na test, hindi rin ako nito binigo. Nagpositive ako sa HIV.

Tumigil ang mundo ko nang mabasa ko ang result na ifinorward sa pinsan ko. Hindi  ako magkandamayaw  sa kaiiyak sa opisina ni Dra. Gianne.

Napakaraming pumasok na ideya sa isip ko. Naisip ko nang magpakamatay, na magpakalayu-layo. Habang tumatagal, mas nararamdaman ko na nanghihina na ako. Kinailangan ko nang mag-resign sa call center  dahil hindi ko na kaya ang late night shifting nila. Hindi ko pa rin magawang aminin sa mga magulang ko ang tungkol dito, lalo na sa tatay ko. Nawawalan na nga ako ng pag-asa.

Pero noon ko naisip, na hindi pa rin naman huli ang lahat.

Totoo, alam ko na wala pa ring lunas ang sakit kong ito. At hindi ko rin alam kung aabutan ko pa ban a makagawa ang mga dalubhasa natin ng gamot para sa AIDS. Ngunit, hindi ko na para hintayin ang lulunas sa akin. Hiram ang buhay kong ito, kung kaya’t habang narito pa rin ako at medyo malakas pa, ay ginagawa ko na ang mga bagay na dapat. Kahit na iniisip kong itatakwil ako ng mga kasama ko sa bahay, kapag nalaman nila na mag AIDS ako, halos maiyak ako sa kung paano nila ako patuloy na tinanggap, at sinuportahan sa kapansanang kinalalagyan ko. Patuloy akong nag eehersisyo, tulad ng pinayo sa akin ni doktora.

Sumali na rin ako sa isang community support group ng mga HIV patients. Malaking bagay daw ang maitutulong nito sa pagrevive sa iyong morale, at para maishare ang mga experiences mo at matuto sa isa’t-isa.

Maliban sa support group, naging active na rin ako sa mga foundation benefits para sa mga HIV patients, at para sa HIV Awareness. Mabuti nang maging instrumental sa iba para hindi na nila sapitin ang inaabot na hirap namin.

Sa ngayon, 6 na taon na akong survivor sa AIDS. Hindi ko man alam kung hanggang kalian ba talaga ako, pero nakasisigurado ako na, hindi ako nagkukulang sa pagpapangaral sa iba, na pahalagahan ang sarili, at pagbutihin ang paglalakbay sa mundong ito, gamit ang buhay na hiram lamang natin.